Kahverengi suratlardı gördüğüm. Kapkara çamur bulanmış, pis sırıtan, pis konuşan, pis düşünen suratlar... Hilekar bir mühendisin eseri bu hayat, belli.
Ne konuşuyor bu insanlar? Hangi dil, hangi lehçe? Kötü konuşuyorlar. Çok kötü... Kafamın içindeler ve her yerde...
Çürük kokuyor her yer. Durduğum yerde neydim ben? Ya önemsiz bir virgül ya da arkası olmayan bir mısra...
İçten içe konuşamadıklarım dolanıyor midemde. Kusacağım. İç denizim pislik dolu bir çukurmuş. Aşağıya bakmadan anlayamadım. Battığım yerden görülen bir surattı, sureti ben ve çamurlu.
Şirinevler / İstanbul
Şirinevler / İstanbul
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder